Conferentie van Potsdam: Voor een naoorlogse orde zonder fascisme

Voor de FIR en haar aangesloten federaties (AFVN|BVA) is de nagedachtenis van de Overeenkomst van Potsdam een ​​verplichting om zich offensief te verzetten tegen de heropleving van fascistische groepen en ideologieën, evenals tegen alle vormen van vervalsing van de geschiedenis van de antifascistische strijd.


(English below) Potsdam Conference: For a post-war order without fascism

75 jaar geleden, op 17 juli 1945, begon de Potsdam-conferentie van de zegevierende geallieerden. Zoals besloten tijdens de Yalta-conferentie, legden de krachten van de anti-Hitler-coalitie de basis voor een vreedzaam naoorlogs Europa na de militaire vernietiging van het Duitse fascisme. De onderhandelaars van Groot-Brittannië, de Sovjet-Unie en de VS hebben voorwaarden opgesteld voor die Europese naoorlogse orde, die ertoe moeten bijdragen dat fascisme en oorlog nooit meer van Duitse bodem kunnen beginnen.

Conferentie van Potsdam juli-aug 1945

De doelen waren de vernietiging van het militaire potentieel van het Duitse fascisme en het vestigen van een sociale orde op basis van denazificatie, demilitarisering, demonopolisering / decentralisatie en democratisering. Dit stemde ook overeen met de wil van alle antifascisten, die in hun land hadden gevochten voor de bevrijding van het fascisme.
Het herstel van de soevereiniteit van de voorheen bezette landen werd gereguleerd, evenals een territoriale reorganisatie in Centraal-Europa, met name de Oder-Neisse-lijn als de oostgrens van Duitsland. Hieraan verbonden was ook de hervestiging van delen van de Duitse bevolking, die door revanchistische kringen, vooral in Duitsland, tot op de dag van vandaag als “uitwijzing” worden bestempeld.
Aan het einde van de onderhandelingen ondertekenden de Britse premier Attlee, evenals het Sovjet staatshoofd Stalin en de Amerikaanse president Truman als vertegenwoordigers van de zegevierende machten dit document. Dit verdrag, waar later Frankrijk bij kwam, vormt nog steeds het politieke kader van de Europese naoorlogse orde.

Ook al moet worden opgemerkt dat – met de opkomende Koude Oorlog – belangrijke aspecten van het antifascistische nieuwe begin niet werden geïmplementeerd, vooral in de westelijke zones, blijft het Potsdam-akkoord van buitengewoon belang voor ons als internationale antifascistische organisatie totdat vandaag. Omdat

Conferentie van Potsdam juli-aug 1945
  • het kenmerkt het criminele karakter van de fascistische organisaties en instellingen, zoals het ook wettelijk is bewezen in het proces van Neurenberg,
  • het garandeert tot op heden vooral de onschendbaarheid van de Poolse westgrens,
  • het verwerpt alle vorderingen van de revanchisten, met name tegen Polen en Tsjechië,
  • het benoemt ook de verantwoordelijkheid van de grote industrie, de banken en geconsolideerde bedrijven in het Duitse Rijk voor de fascistische misdaden en staat dus dwars op alle pogingen tot historisch-revisionistische herinterpretatie,
  • het definieert de politieke grondslagen van een antifascistische democratische reorganisatie in Duitsland,
  • het is het document van de zegevierende anti-Hitler-coalitie, die werd gedragen door de militaire eenheden van de legers en de antifascistische bevrijdingsstrijd van de volkeren.

De FIR en haar aangesloten federaties verdedigen de ideeën van de Overeenkomst van Potsdam tegen elk begin van de heropkomst van fascisme en anticommunisme, met name in Midden- en Oost-Europese staten, en tegen alle pogingen om de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog te vervalsen. Het is nooit acceptabel om Hitler gelijk te stellen aan Stalin, fascisme met socialisme, de fascistische moordenaars en hun slachtoffers, zoals werd gedaan in de schandalige resolutie van het Europees Parlement van 19 september 2019. De volkeren van Europa, die de gevolgen van de Duitse imperialistisch-fascistische oorlog, zou een dergelijke herziening van de geschiedenis niet moeten accepteren door de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog te vervalsen.

Voor de FIR en haar aangesloten federaties is de nagedachtenis van de Overeenkomst van Potsdam een ​​verplichting om zich offensief te verzetten tegen de heropleving van fascistische groepen en ideologieën, evenals tegen alle vormen van vervalsing van de geschiedenis van de antifascistische strijd.

Potsdam Conference: For a post-war order without fascism
75 years ago, on July 17, 1945, the Potsdam Conference of the victorious allied began. As decided at the Yalta Conference, the forces of the anti-Hitler coalition defined the foundations for a peaceful post-war Europe after the military smashing of German fascism. The negotiators of Great Britain, the Soviet Union and the USA formulated conditions of that European post-war order, which should contribute to the fact that never again fascism and war can start from German soil.

The goals were the destruction of the military potential of German fascism and the establishment of a social order on the basis of denazification, demilitarization, demonopolisation/ decentralization and democratization. This also corresponded to the will of all anti-fascists, which had fought in their countries for liberation from fascism.
The restoration of the sovereignty of the previously occupied countries was regulated as well as a territorial reorganization in Central Europe, in particular the Oder-Neisse line as Germany’s eastern border. Connected with this was also the resettlement of parts of the German population, which revanchist circles, especially in Germany, denounce to this day as “expulsion”.
At the end of the negotiations, the British Prime Minister Attlee as well as the Soviet head of state Stalin and the American President Truman as representatives of the victorious powers signed this document. This treaty, which was later joined by France, still forms the political framework of the European post-war order.

Even if it must be noted that – with the emerging Cold War – important aspects of the anti-fascist new beginning were not implemented, particularly in the western zones, the Potsdam Agreement remains of outstanding importance for us as an international anti-fascist organization until today. Because
– it marks the criminal character of the fascist organizations and institutions, as it was also legally proven in the Nuremberg trial,
– it guarantees until today especially the inviolability of the Polish western border,
– it fends off all revanchist claims, especially against Poland and the Czech Republic,
– it also names the responsibility of the big industry, the banks and consolidated companies in the German Reich for the fascist crimes and thus stands crosswise to all attempts of historical-revisionist reinterpretation,
– it defines the political foundations of an anti-fascist democratic reorganization in Germany,
– it is the document of the victorious anti-Hitler coalition, which was carried by the military units of the armies and the anti-fascist liberation struggle of the peoples.

The FIR and its member federations defend the ideas of the Potsdam Agreement against all beginnings of the re-emergence of fascism and anti-communism particularly in Central and Eastern European states and against all attempts to falsify the history of the Second World War. It is never acceptable to equate Hitler with Stalin, fascism with socialism, the fascist murderers and their victims, as was done in the scandalous European Parliament resolution of 19 September 2019. The peoples of Europe, who have had to bear the consequences of the German imperialist-fascist war, should not accept such a revision of history by falsifying the history of the Second World War.
For the FIR and its member federations, the memory of the Potsdam Agreement is an obligation to oppose offensively the revival of fascist groups and ideologies as well as all forms of falsification of the history of the anti-fascist fight.