Robin de Ruiter werd geboren op 6 maart 1951 te Enschede. Zijn jeugd bracht hij voornamelijk door in zijn geboorteplaats. Als jonge jongen verhuisde hij met zijn ouders naar Spanje. Hier studeerde hij onder meer theologie, geschiedenis en Spaans waarvan hij in 1974 zijn titels behaalde. Tegenwoordig leeft hij een teruggetrokken leven in Ecuador. Zijn boeken zijn in vele talen en in meer dan veertig landen gepubliceerd.

HET JOEGOSLAVIË TRIBUNAAL:
DE VERMOORDE ONSCHULD VAN SLOBODAN MILOSEVIC
Wie vermoordde Milosevic en … waarom?

Boekbespreking
Door Jan Cleton

Deze geactualiseerde Nederlandse uitgave van de Italiaanse publicatie in 2003 is een goede aanwinst voor de Nederlandse politiek-literaire markt. Zo goed, dat al voordat het boek van de persen rolde duidelijk was dat het geboycot zou worden. Niet verwonderlijk, want het boek verhaalt over zaken die de krachten achter de Nieuwe Wereldorde liever niet gepubliceerd zien. En dus zijn ook de Nederlandse media ‘niet geïnteresseerd’. Het eerste hoofdstuk gaat dan ook over die Nieuwe Wereldorde. De auteur, Robin de Ruiter (zie kader), geeft hier zijn visie aangaande die Nieuwe Wereldorde. Hij maakt inzichtelijk hoe hij deze beweging ziet en wie en wat de krachten achter deze ‘orde’ zijn. In feite(n) maakt hij in dit boek, en andere publicaties in de serie In naam van de Nieuwe Wereldorde, ‘Dimitrofs’ financierskapitaal minder anoniem. Dit is voor de lezer van belang en hij begint hoofdstuk 1 dan ook met ” Voor een beter begrip van de achtergronden van de oorlogen op de Balkan en de dood van Slobodan Milosevic? moet ik kort refereren aan mijn boek George W. Bush en de mythe van al-Qaeda - De verborgen macht achter de terroristische aanslagen van 11 september 2001. In dit boek toonde ik aan hoe een grote macht achter het politieke wereldtoneel al decennia bezig is om de bestaande ‘wereldorde’ te vernietigen om zodoende een Nieuwe Wereldorde te kunnen realiseren. Dat voornemen, dat al lange tijd de dollarbiljetten (Novus Ordo Seclocrum) siert, bereikte heel toepasselijk en doelbewust, precies tweehonderd jaar na de Franse Revolutie, in 1989 een hoogtepunt door het uiteenvallen van het Oostblok. Vrijwel tegelijkertijd proclameerde de Amerikaanse president George Bush senior bij de aanvang van de Eerste Golfoorlog zijn New World Order ofwel de Nieuwe Wereldorde.
Politiek gezien vormen de stijl en de inhoud van het boek een mengvorm tussen het marxistische – politiek-economisch ingerichte - historisch-materialisme en het burgerlijke – aan goede en slechte personen opgehangen – geschiedenisonderricht. Dit maakt wel dat het lekker leesbaar is.
De lezer krijgt tijdens het lezen van dit boek een inzicht in de oudere en recente geschiedenis van de Balkan en meer specifiek van Joegoslavië, Slobodan Milosevic en zijn vrouw Mira Markovic.
Door het hele boek heen wordt de lezer duidelijk hoe geraffineerd de anti-Servische beeldvorming tot stand gekomen is en hoe metname de Kroatische oorlogsmisdaden (werkelijke genocide) in de Krajina weinig aandacht van de media kregen. Het streven naar een ‘Groot-Servië , waar Milosevic van beschuldigd werd en wat de basis vormde in de aanklacht van het Joegoslavië Tribunaal tegen hem, wordt volledig ontzenuwd. Het Tribunaal moest Milosevic hiervoor vrijspreken, waardoor de basis onder het proces tegen hem wegviel. Milosevic wilde o.a. oud-president Clinton als getuige oproepen. Hij dreigde het proces op bijna alle fronten te gaan winnen, daarom moest hij uit de weg geruimd worden.
Dat het boek bijzonder actueel is blijkt ook uit het daarin opgenomen artikel van Nico Steijnen, uit de anti fascist van mei jl., over de dood van Milosevic. Voor Nederland is verder alles wat er over Srebrenica in het boek staat van grote waarde. Duidelijk toont de schrijver aan dat het hele gebeuren daar geënsceneerd was door o.a. de Franse geheime dienst i.s.m. de ondertussen overleden president Izetbegovitz van Bosnië-Herzegovina. Op 27 september 2002 verklaarde Milosevic in zijn openingsrede tijdens het begin van het Joegoslavië Tribunaal: “Ik wil dat de waarheid over deze waanzinnige misdaden in naam van de rechtvaardigheid aan het licht komt. Uit de volgende informatie moge blijken dat ene ‘Izetbegovic’, Srebrenica gebruikt heeft voor zijn politieke machinaties. Op 1 juli 1995 vond er een bijeenkomst plaats bij de burgemeester van de stad Zvornic, een moslim. In zijn huis sprak Izetbegovic met twee vertegenwoordigers van de Moslimregering van Sarajevo en met vertegenwoordigers van soldaten van het republikeinse leger van Srpska. De laatste vertegenwoordigers stonden echter niet onder het commando van het leger van Srpska, maar onder het commando van de Franse inlichtingendienst. En deze heren kwamen overeen om Srebrenica plat te walsen. En niemand anders!”

Al met al vormt het boek een zeer goede bijdrage voor iedereen die wil weten wat er werkelijk in Joegoslavië gebeurd is. Menigeen zal verbaasd zijn hoe de gevestigde media meegewerkt hebben aan de bijna fascistische propaganda en hoe de eigen beeldvorming daardoor (toch) misvormd is. Voor iedereen die begaan is met het lot van de Joegoslavische bevolking, of gewoon uit waarheidsvinding, is dit boek absoluut een aanrader.