Onbetaalbaar
Steeds weer worden
we met argumenten geconfronteerd als: het wordt in de toekomst onbetaalbaar,
of door de liberalisering wordt het goedkoper. Het zijn allemaal van
die vooruitziende blikken waarvan we maar af moeten wachten hoe het
uitpakt. Voorlopig kunnen we echter al wel een aantal zaken vaststellen.
Bijvoorbeeld, dat met alle liberaliseringen de kosten voor het eerste
levensonderhoud waar je geen of weinig invloed op hebt alleen maar stijgen.
Wat betreft de vaste
lasten, is alleen het telefoneren goedkoper geworden. Verder stijgt
alles veel meer dan het inkomen van de grootste groep mensen. Zij hollen
dus financieel achteruit. De kosten voor de zorg doen ook niets anders
dan stijgen. Tegelijkertijd zien we dat iemand overlijdt omdat er in
een stad als Apeldoorn, met 160.000 inwoners maar twee ambulances in
de nacht beschikbaar zijn. Dat er in het ‘hartziekenhuis’
niemand aanwezig is die deze vrouw adequaat kan helpen. Zou dat met
de bezuinigingen op de zorg te maken hebben, of zie ik dat verkeerd?
Dan mag een medisch
tuchtcollege gaan zoeken waar de fout gemaakt is. Een dergelijk college
zal hoogstwaarschijnlijk niet tot de conclusie komen dat de oorzaak
in Den Haag ligt, bij de bezuinigers. Waarom niet? Ga maar eens na uit
wat voor soort mensen zo’n college bestaat, hoofdzakelijk mensen
die vanuit hun positie belang hebben bij dit systeem. Die er garen bij
spinnen dus.
Maar zelfs als het
veroorzaakt zou zijn door de noodzakelijke voorbereiding op de vergrijzing,
zelfs dan moeten we daar een aantal vragen bij stellen:
Het is nog niet zo dwingend op dit moment, dus waarom nu al? Als Zorgverzekeraars
volledig geliberaliseerd zijn en dus aandeelhouders hebben die winst
willen zien, maakt dat de zorg dan goedkoper? Dezelfde vragen kunnen
we zeker stellen waar het de leveranciers van onze energie en andere
diensten zoals kabeltelevisie betreft. Laten we eerlijk zijn, bij hen
gaat het uitsluitend om de winst.
Momenteel zitten
we in een diepe economische crisis. Dat klopt. Maar miljonairsbeurzen
floreren als nooit tevoren. En ondertussen zitten velen te smullen van
de mediaberichtgeving daaromtrent. Zijn we nou met zijn allen gek geworden?
Willen we niet beseffen dat er wel degelijk een verband is tussen die
decadentie en de toenemende armoede?
Er hoeft geen armoede
in de wereld te zijn. De productiecapaciteit is zo groot dat we de hele
wereld van een behoorlijk bestaansniveau kunnen voorzien. Deze crisis
is er een van het teveel. Er wordt veel meer geproduceerd dan er verkocht
kan worden. Daardoor worden wel degelijk een aantal producten goedkoper,
maar dat zijn nou net niet die producten die van belang zijn voor het
dagelijkse levensonderhoud. Wat we de vaste lasten noemen, dus. En als
minister Peijs haar zin krijgt met de huurliberalisatie, dan wordt het
nog veel erger. En waarom moeten de voormalige woningbouwverenigingen
eigenlijk winst maken? Waarom moeten ze koopwoningen gaan bouwen? En
waarom moet het geld voor die investeringen bij de huurders vandaan
gehaald worden?
Kortweg gezegd,
laten we eens in een andere richting gaan denken. Als de productiemogelijkheden
zo groot zijn, waarom moet er dan armoede geleden worden? Om een aantal
mensen naar een miljonairsbeurs te kunnen laten gaan?
Van dat systeem
heb ik ondertussen mijn buik vol. Het kan anders, maar dan moeten we
massaal kiezen voor een systeem met planning. Een planeconomie dus.
Daarmee kunnen we alle grote problemen de baas, de vrije markt maakt
de chaos alleen maar groter i.p.v. kleiner.
De vrije markt vergroot
de kloof tussen rijk en arm, wereldwijd. Het kan anders, er moet alleen
een omslag in ons denken komen. En dat is moeilijk in een wereld waar
praktisch geen objectieve voorlichting meer bestaat. Praktisch alle
media zijn in handen van mensen die garen spinnen bij dit systeem. Het
zal dus van onszelf moeten komen. Laten we om te beginnen de juiste
vragen stellen. Want een betere wereld is inderdaad ‘onbetaalbaar’.
Jan Cleton
Leharstraat 8
6961 BM Eerbeek