…….. Iedereen, mag ik effies?

Ik dacht, dat, na de gebeurtenissen van onlangs, de politie, de burgemeester (lokaal), de regering en de Tweede Kamer (landelijk) toch wel een heel klein beetje iets hadden geleerd?
Dacht je dat?
Als je goed hebt geluisterd naar het debat in de Kamer (ja, dat nachtelijke 'gebeuren'), dan weet je nu wel beter.
Want wat is het geval?
De Kamer hoort de minister te laten regeren (= besturen) en hem dan te controleren (dus achteraf).
De minister hoort de burgemeester (hoofd van de politie) 'zijn' politie richtlijnen (globaal) te geven.
De burgemeester moet dan besturen en verantwoording afleggen.
Maar wie verzorgt de informatie?
'Onze' Algemene Inlichtingen Dienst. Die nog geheimer is dan het Pentagon!
Hoe dachten onze bestuurders dat te leiden? Is toch onmogelijk?

Als onze bestuurders eens wat minder bezig waren met het 'begrotingstekort' (één van de laagste van de wereld) en zich eens wat meer zouden bemoeien met het 'leuk' te maken voor de gewone mensen, zoals jij en ik; zodat jij en ik ons meer betrokken zouden voelen. En ons daardoor ook meer konden aantrekken van onze buurtgenoten, die het soms een beetje moeilijk vinden om hun weg te vinden in ons chaotische Nederlandje?!
Zouden we dan niet een heel stuk beter af zijn?
En mocht er iemand zijn, die niet weet waar ik het over heb:
Op 17 september 1944, toen de Amerikanen (een brug te ver) landden in Arnhem, en de bevrijding van Nederland min of meer begon, werd ik geboren, midden in Berlijn; 7-maands-couveuse-kindje, in een stad waar geen couveuse (meer) te vinden was en 2 maanden later de bombardementen (dag-en-nacht) begonnen.
Ik ben 'eingeschult' (voor het eerst naar school) in de voormalige DDR.
Mijn moeder was katholiek; mijn vader 'evangelisch'. De school was echt socialistisch. In de pastorie van de rooms-katholieke kerk had ik godsdienstonderwijs (de bijbel lezen etc.).
In 1953 (ver vóór 'de Muur') vertrokken mijn ouders en namen ons (ik ben de oudste van 4) mee.
Toen kwam ik in 1955, na 3 vluchtelingskampen, in Nederland terecht. Op een kostschool bij nonnen, van die echte met van die lange jurken en een kap (veeeeeeeel groter dan een hoofddoekje).
En (toch) heb ik mijn weg gevonden in dit land.
En dus:
Ik ben niet bang. Voor niemand. Sterker nog, ik houd van iedereen (als hij/zij mij 'laat').
Tenminste, tot nu toe! Ik voelde me hier 'veilig'!
Tenslotte ben ik, net als allemaal in onze buurt, een gewoon, arm, (en zolang ik kon) hardwerkend mens. Ik had van de rechter WAO toegewezen gekregen. Dat wordt me nu niet meer gegund, lijkt wel, door de regering. Tot overmaat van ramp begint ze nu ook nog met 'oproerpolitie' met honden, knuppels, waterkanonnen, scherpschutters met echte geweren met vizier, geladen handvuurwapens en kogelvrije vesten!?!
Daar ben ik wel bang van. Daar houd ik niet van!! En ik voel me daar ook niet veilig bij.
Want dergelijk machtsvertoon roept alleen maar agressie op. Daar zijn we nu wel achter.
(Hup) Allemaal (luid):
BESTUURDERS, laat je beter informeren! Ga regeren!
En vooral (ook) 'op de lange termijn'!
Dan kunnen 'wij' met een gerust hart werken aan het leefbaar houden en maken van onze buurt.
Alvast bedankt.

Toos Plug