Troepen terug
uit Uruzgan!
Voor wie vechten ze eigenlijk?
Een groot deel van
de vredelievende PvdA-achterban begint nu te morren over het beleid
van hun vertegenwoordigers in de regering. Ging het voor tot voor kort
alleen nog over zaken als het ook door de PvdA in hun verkiezingsbeloften
voorgestane onderzoek naar de Nederlandse deelname aan de oorlog in
Irak; nu komt daar dus ook de deelname van onze jongens
in de zogenoemde opbouwmissie in Afghanistan bij. Wederom
moet de progressieve achterban van de PvdA tandenknarsend accepteren
dat de arbeidersaristocraten in hun partij bakzeil halen omdat ze zo
graag mee willen regeren. Maar die achterban is niet helemaal gek. Ze
laten zich niet keer op keer met een kluitje in het riet sturen door
Wouter Bos en Bert Koenders, c.s. Bravo!, roepen wij bij
dergelijke ontwikkelingen. Welkom bij de bewuste strijders voor
de vrede.
Hoe de uitzending
gelegitimeerd werd
We hebben nog eens teruggekeken naar de TV-uitzendingen van het debat
voorafgaande aan de uitzending van Nederlandse troepen naar Afghanistan.
Zelfs toen was Bert Koenders al aan het draaikonten. Hij
ondersteunde in ieder geval niet de argumenten vanuit de fracties van
GroenLinks en de SP. Hij beperkte zich in hoofdlijn tot het stellen
van kritische vragen. Met de vredesmissie-antwoorden op die vragen ging
hij terug naar de fractie waar hij toen nog deel van uitmaakte. Het
resultaat is ons genoegzaam bekend. De fractie (en daarmee
de PvdA-achterban) liet zich overtuigen en stemde in met
uitzending van Nederlandse troepen naar Afghanistan om daar voor wederopbouw
zorg te dragen.
De leugen regeert,
wederom
Eenieder die oog heeft voor de politiek-economische effecten, die behoren
bij het voeren van oorlogen (d.w.z. wie wordt er financieel beter van),
trapt toch ondertussen niet meer in de verhalen over hulp aan verdrukte
volkeren?
Als we, o.a. waar het de wederopbouwhulp aan Afghanistan
betreft, de overheersende internationale politiek-economische belangen
in ogenschouw nemen, draait de huidige strijd hoofdzakelijk om de macht
over de energiebronnen. Metname de strijd om de afnemende olie- en aardgasvoorraden.
Alle imperialistische en opkomende machten (de VS, de EU, Japan, China,
Rusland, Australië, India en de rest van Z.O. Azië), zijn
ook bij deze strijd betrokken.
De nu bekende belangrijkste bronnen qua olie en aardgas, bevinden zich
in en het gebied rondom de Kaspische Zee. Als we op de wereldkaart bekijken
waar zich de buitenlandse VS-bases bevinden, dan zien we een belangrijke
concentratie ten oosten van diezelfde Kaspische Zee. Van daaruit controleren
ze namelijk ook de belangrijkste energie-transportroute richting China,
Japan, India en de rest van Z.O. Azië inclusief Australië.
Tegelijkertijd oefenen ze (de VS dus) druk uit op hun bondgenoten,
om hun oorlog tegen het terrorisme (een door hen zelf gecreëerde
vijand) te ondersteunen. De zwakkeren onder hun bondgenoten (dat zijn
ze totnogtoe allemaal) kunnen nog niet anders dan meegaan
in deze politiek van de VS, omdat ze militair zwakker zijn.
Waarom Afghanistan
Afghanistan zelf beschikt, naast wat olie, koper en Lapis Lazuli, niet
over grondstoffen. Het land is straatarm en zal zelf nooit voor de wederopbouw
kunnen betalen.