FIR: voor een
nieuwe internationale vredespolitiek
Op 1 september
1939 vond de inval van Hitlerduitsland in Polen plaats. Hiermee werd
het begin van de Tweede Wereldoorlog een feit. De Internationale Federatie
van Verzetslieden (FIR) Bond van Antifascisten, koepel van
organisaties van voormalige verzetsmensen, partizanen, leden van de
Anti-Hitler-coalitie, vervolgden van het Naziregime en antifascisten
van de huidige generaties uit meer dan 20 Europese landen en Israël
grijpt deze gelegenheid aan, een nieuwe vredespolitiek voor te stellen.
Wij
herinneren eraan dat het 35 jaar geleden is dat dankzij politieke
besluiten van de volkeren en staten op de CVSE (Conferentie voor Veiligheid
en Samenwerking in Europa[1]) men erin geslaagd was
in Europa het gevaar van oorlog te verminderen.
Een dergelijk maatschappelijk proces is ook vandaag noodzaak. We zien
dat conflicten in de wereld in de eerste plaats op militaire wijze
opgelost worden. De oorlogen in Irak en Afghanistan, de gewapende
escalatie in het Middenoosten en toegenomen - niet aan landen gebonden
- vormen van geweld (terrorisme en piraterij) zijn werkelijkheid geworden.
Gelijktijdig maakt het militaire bondgenootschap de NAVO aanspraak
op een wereldwijde inzet onder voorwendsel dat het de
westelijke wereld verdedigt waarbij schendingen van mensenrechten,
zelfs massamoorden op de achtergrond verdwijnen in het belang van
grondstoffen.
Het gaat niet meer om "een nieuwe wereld van vrede en vrijheid",
zoals de overlevenden, de verzetsmensen, de gedeporteerden en de geïnterneerden
in 1945 wilden. Het gaat alleen maar om de reserves van grondstoffen
en het doordrijven van macht. Het recht op zelfbeschikking van de
volkeren wordt daarbij veronachtzaamd. Als "Ambassadeurs van
de Vrede" als zodanig benoemd door de Verenigde Naties
roepen wij de VN, de internationale organisaties en maatschappelijke
krachten op, initiatieven te ontwikkelen voor een internationale vredespolitiek.
Daartoe behoren de erkenning van het bestaansrecht van alle staten,
evenals de invoering van een rechtvaardige indeling van de wereldeconomie.
Ook de lidstaten van de Europese Unie kunnen daaraan hun bijdrage
leveren, wanneer zij de militarisering van de buitenlandse politiek,
zoals die in het Verdrag van Lissabon te vinden is, resoluut afwijzen
In die geest doen wij een oproep aan alle vredelievende krachten,
partijen,vakbonden, critici van de globalisering, zich door middel
van acties, overeenkomsten en verklaringen in te zetten voor een nieuwe
internationale vredespolitiek. De FIR roept de landelijke lidorganisaties
met hun historische ervaringen op, daaraan deel te nemen.
[1] De Helsinki-akkoorden
vormen de slotverklaring van de Conferentie over Veiligheid en Samenwerking
in Europa (later hernoemd naar Organisatie
voor Veiligheid en Samenwerking in Europa) die plaatsvond in 1975
te Helsinki.
De slotverklaring werd ondertekend door 35 landen uit de beide toenmalige
militaire machtsblokken van de koude
oorlog.