Het fort Breendonk is een in 1906 opgetrokken vesting. Het maakte deel uit van een vestinggordel rond Antwerpen, tussen de forten van Liezele ten westen en Waelhem ten oosten. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd door de Duitse bezetter van het fort een gevangenkamp gemaakt. De bedoeling was verzetsstrijders en joden te detineren die bestemd waren om later gedeporteerd te worden. Van september 1940 tot en met september 1944 verbleven circa 3.500 gevangenen in Breendonk. Dit is minder dan 10% van de ongeveer 40.000 erkende Belgische politieke gevangenen. In 1941, na de inval in de Sovjet-Unie, pakken de Duitsers massaal communisten op. Nu zijn de joden in de minderheid. In deze periode wordt begonnen met de bouw van nieuwe barakken. Ze zouden op de eerste plaats voor de Joodse gevangenen gediend hebben. Oorspronkelijk was Breendonk bedolven onder aarde, afkomstig uit de grachten, ongeveer 250.000 m³. De dwangarbeid van de gevangenen bestond er in om deze laag aarde weg te graven. Het had geen enkel economisch nut, enkel het lichaam en de geest van de gevangenen te breken. De gevangenen brachten er acht uur per dag door onder het wakende oog van de SS.
Het Fort van Breendonk staat symbool voor de herinnering aan het lijden, de martelingen en de dood van zoveel slachtoffers. Vanuit Breendonk werden 2.330 gevangenen naar Duitse concentratiekampen en gevangenissen gedeporteerd.
Bij de wet van 19 augustus 1947 werd het Fort van Breendonk tot Nationaal Gedenkteken uitgeroepen. Hiermee wou de wetgever de plek bewaren in dezelfde toestand als tijdens de bezetting. De herinnering aan wat in “SS-Auffanglager” Breendonk aan gruweldaden in de 2e Wereldoorlog gepleegd werd, moest levendig gehouden worden.

Tijdens de FIR-conferentie bezochten de gedelegeerden meerdere memorabele plekken in de omgeving. Wanneer er bloemen gelegd werden, lieten de jongeren in de delegatie zich duidelijk gelden, mede op verzoek van, en tot genoegen van, de oudere deelnemers.

In het fort tonen tal van video’s, foto’s, beschrijvingen en achtergrondgeluiden hoe Breendonk werkelijk was. Volgens cijfers van het bezoekerscentrum bezoeken elk jaar 35.000 à 40.000 leerlingen het fort. Tijdens het bezoek wordt de jongeren voldoende informatie geboden, zodat zij zich een nauwkeurig beeld van de geschiedenis kunnen vormen. In combinatie met een bezoek aan het Joods Museum voor Verzet en Deportatie te Mechelen is het mogelijk om naast de politieke vervolging, zoals die in Breendonk belicht wordt, ook de typische kenmerken van de rassenvervolging te bestuderen.

Van "casino" tot gerechtszaal. Casino voor de SS'ers: zo noemen ze hun kantine. Tijdens het weekend houden ze er luidruchtige nachtelijke drinkgelagen. Na terechtstellingen komen ze er feesten. Van tijd tot tijd werd ze omgevormd tot een gerechtszaal waar gevangenen werden veroordeeld.

______
Website van het Fort Breendonk:http://www.breendonk.be/
Literatuur: ‘Breendonk 1940-1945’, auteur: Patrick Nefors, Standaard Uitgeverij, 3e druk (juni 2005) ISBN 90 02 21438 3

Op zaterdag 17 juni bracht Madeleine Albright een bezoek aan Amsterdam
Wij hebben haar warm ontvangen, met o.a. onderstaand pamflet

Madeleine Albright
en de vredesbesprekingen van Rambouillet

Kort voor de vredesbesprekingen van Rambouillet werd bekend dat Miloševi? toch bereid was een ruime autonomie voor Kosovo toe te staan. Hiermee doorkruiste hij de plannen van de NAVO. Daarom heeft Madeleine Albright aan de voor het publiek geheim gehouden tekst van de onderhandelingen van Rambouillett een Appendix B toegevoegd. Deze voorzag in de bezetting van heel Joegoslavië. Albright zorgde ervoor dat bij de besprekingen van Rambouillet voorwaarden aan de Serviërs gedicteerd werden, die het land nooit zou kunnen accepteren.

Korte samenvatting van Appendix B:

* Paragraaf 6: NAVO-personeel zal in geheel Joegoslavië immuun zijn voor elke gerechtelijke vervolging in welk bereik van de Joegoslavische rechtspraak dan ook. Geen enkele NAVO-medewerker zal in de Federale Republiek Joegoslavië berecht kunnen worden voor welk vergrijp dan ook.
* Paragraaf 7: NAVO-personeel zal op geen enkele wijze door de Joegoslavische autoriteiten ondervraagd, aangehouden of gearresteerd kunnen worden. Per ongeluk vastgenomen of gearresteerd NAVO-personeel dient onmiddellijk aan de NAVO-organisatie overgeleverd te worden.
* Paragraaf 8: NAVO-manschappen is het geoorloofd zich met voertuigen, schepen, vliegtuigen en verdere uitrusting in de gehele republiek Joegoslavië vrijelijk te bewegen. Bovendien hebben ze onbeperkt toegang tot het luchtruim en de territoriale wateren van het land.
* Paragraaf 10: De autoriteiten van de republiek Joegoslavië dienen met prioriteit en alle beschikbare middelen de NAVO te ondersteunen bij het verplaatsen van manschappen, voertuigen, schepen, vliegtuigen en verdere uitrusting, zowel in het luchtruim als in alle havens, op luchthavens en wegen.
* Paragraaf 11: De NAVO mag alle luchthavens, wegen, spoorwegen en havens vrij van enige belasting, tol of andere vergoedingen benutten.

Bij de onderhandelingen in Rambouillet ging het niet over Kosovo, maar over de volledige bezetting van Joegoslavië en het onbeperkte recht om van alle Joegoslavische faciliteiten gebruik te kunnen maken. Geen enkele regering ter wereld, dus ook de Joegoslavische, zal akkoord kunnen gaan met dergelijke represailles. Joegoslavië keurde het vredesontwerpverdrag dan ook af. (Overgenomen uit: HET JOEGOSLAVIË TRIBUNAAL: DE VERMOORDE ONSCHULD VAN SLOBODAN MILOŠEVI?)

Willens en wetens heeft Albright op deze manier de NAVO-bombardementen op Servië en Kosovo veroorzaakt.
En zij heeft daarmee vele duizenden doden op haar geweten!