Iedereen die de geschiedenis van het zogenaamde ‘proces’ tegen Milosevic heeft gevolgd, weet welke dreunen Milosevic de afgelopen jaren heeft uitgedeeld aan het ‘Joegoslavië-tribunaal’.
Historie
Voor een goed begrip
van de recente ontwikkelingen inzake het ‘Joegoslavië-tribunaal’
nog even terug naar de dagen dat de NAVO bommen deed regenen op Joegoslavië.
De verwoestingen waren groot en het aantal slachtoffers was hoog. De protesten
tegen deze naakte agressie door de NAVO-landen zwollen aan toen de bombardementen
maar doorgingen, maand na maand. De NAVO wilde het karwei afmaken, en
de bombardementen nog meedogenlozer maken. Maar intussen dreigde de publieke
opinie in het westen te kantelen.
Het ‘tribunaal’
als bliksemafleider
Op dat moment snelde
het ‘Joegoslavië-tribunaal’ de NAVO te hulp.
Na overleg op het hoogste niveau met de Amerikanen kwam de aanklager van
het ‘tribunaal’ met haar klacht tegen president Milosevic en
zijn mede-regeringsleden. Op beschuldiging van oorlogsmisdaden in Kosovo.
Daarmee was de aandacht voldoende afgeleid en kon de NAVO de bommen-terreur tot ongekende hoogte opvoeren. De Joegoslavische regering zag zich vervolgens gedwongen om een per saldo nadelige uitkomst te aanvaarden. Het alternatief was dat het land één grote puinhoop zou veranderen.
De NAVO had een Pyrrusoverwinning behaald, duizenden waren gedood en er was voor meer dan 100 miljard schade aangericht.
De agressieoorlog
van de NAVO tegen Joegoslavië was evenzeer op leugens gebaseerd als
de recente oorlog tegen Irak. Maar werd door de publieke opinie toen niet
als zodanig ontmaskerd.
De aanklacht van het ‘Joegoslavië-tribunaal’ tegen de ‘moordzucht’
van Milosevic speelde daarin een belangrijke rol. Die fungeerde als bliksemafleider
voor de pure agressie, waarvan hier sprake was.
Manipulatie met
de schuldvraag voor het balkan-drama
Maar de rol van het
‘Joegoslavië-tribunaal’ strekte nog veel verder.
Door Milosevic de schuld in de schoenen te schuiven van het bloedige uiteenvallen van de voormalige Joegoslavische federatie, was op slag ook de aandacht afgeleid van de overheersende westerse rol bij de afbraak van deze staat.
Het vervolg is bekend.
Milosevic werd naar Den Haag ontvoerd om zogenaamd ‘terecht te staan’.
En klachten tegen de NAVO-agressie jegens Joegoslavië en tegen de
door de NAVO gepleegde oorlogsmisdrijven werden door datzelfde ‘Joegoslavië-tribunaal’
eenvoudig afgewimpeld.
Ook dit laatste maakt volstrekt duidelijk dat het ‘Joegoslavië-tribunaal’
niets meer en niets minder is dan een instrument van Amerika en de NAVO.
De mythe van de
onafhankelijkheid van het ‘tribunaal’
Desondanks wordt, met
name hier in het westen, nog steeds de objectiviteit en onafhankelijkheid
van dit ‘tribunaal’ gepredikt.
Verwezen wordt dan onder meer naar het feit dat er ook een aantal Kroaten
en Bosnische Moslims zijn aangeklaagd.
Verder hoort men dan bezweren dat heus ook Tudjman en Izetbegovic wel
zouden zijn aangeklaagd, als deze maar tijd van leven hadden gehad. Een
verhaal waarmee thans alleen nog maar de ware gelovigen kunnen worden
bediend.
Inmiddels zijn door
dit zogenaamde ‘tribunaal’ wel alle voormalige Servische leiders,
politieke zowel als militaire, aangeklaagd. Stuk voor stuk en zonder ook
maar één uitzondering. De leiders van de opstandige Servische
entiteiten incluis.
En dat is de derde boodschap die de Amerikanen via dit ‘tribunaal’
willen doen uitgaan: iedereen die zich militair verzet tegen de Amerikaanse
opperheerschappij en niet op tijd inbindt, wordt gestraft.
Overigens is het ‘tribunaal’ altijd brutaal genoeg geweest om van zijn banden met de NAVO zelf geen enkel geheim te maken. Kennelijk rekenend op onuitputtelijkheid van het krediet dat het in de westerse politiek en media zou hebben.
Zo vertelde de voormalige plaatsvervang-ende hoofdaanklager Hewitt nog in juni jl. in een interview aan de NRC ongegeneerd hoe de talrijke Amerikaanse medewerkers van het ‘tribunaal’ evenzeer kind aan huis waren bij de Amerikaanse ambassade als op de burelen van het ‘tribunaal’.
De lakmoesproef
voor het ‘tribunaal’
Maar ook zonder te
bekijken wat het ‘tribunaal’ nu wel of niet in feite doet,
is er een overtuigende lakmoesproef om helder en overtuigend in beeld
te krijgen wat werkelijk de mate van onafhankelijkheid en onpartijdigheid
hiervan is.
Die lakmoesproef bestaat eruit de opstelling van de Amerikanen tegenover dit instituut te observeren en te verdisconteren. In vergelijking met hun opstelling jegens andere internationale rechtsinstellingen.
Als de Verenigde Staten iets als volstrekt verderfelijk beschouwen dan is dat wel, zoals bekend, alleen al de mogelijkheid dat enig onafhankelijk internationaal tribunaal over hun onderdanen een strafrechtelijk oordeel zou kunnen vellen. Daarom haat de VS-administratie het Internationale Strafhof als de pest, doet er alles aan om dit in de internationale arena onderuit te schoffelen, en bedreigt zelfs openlijk Nederland met een invasie als ons land, als gastheer van dit Internationale Strafhof, het ooit zou wagen een Amerikaans onderdaan ten dienste van dit Strafhof op te sluiten.
Vormt het Internationale
Strafhof voor de Amerikanen een soort baarlijke duivel, tegelijkertijd
bejegenen zij het ‘Joegoslavië-tribunaal’ als een knuffelbeer.
Dat kan maar één ding betekenen: voor de VS is het een
uitgemaakte zaak dat het ‘Joegoslavië-tribunaal’ nooit
en te nimmer zelfs maar een poging zal ondernemen om een Amerikaans
onderdaan te vervolgen. Hoewel het ‘tribunaal’ daartoe formeel
wel de bevoegdheid bezit.
